ادای دین به جریانی در سینمای ایران که از دهههای ۴۰ و ۵۰ به اینسو با تمرکز روی ضد قهرمانهای تنها و درونگرا با سرنوشت محتوم به گونهای پرطرفدار بین علاقهمندان سینمای متفاوت تبدیل شد، اتفاق تازهای در سینمای این روزها نیست.
ادای دین به جریانی در سینمای ایران که از دهههای ۴۰ و ۵۰ به اینسو با تمرکز روی ضد قهرمانهای تنها و درونگرا با سرنوشت محتوم به گونهای پرطرفدار بین علاقهمندان سینمای متفاوت تبدیل شد، اتفاق تازهای در سینمای این روزها نیست.