۱۴۰۲، سال رونق تدریجی تئاتر در کشورمان است؛ سالی که پس از دوران گرفتاری و بلا، توانست همگان را برای رشد فرهنگی از خانههایشان به سالنهای تئاتر بکشاند و این جنبوجوش فرهنگی فقط منحصر به تهران نبود که گروههای تئاترش را فعال کرده بود، بلکه در شهرهای بزرگی چون مشهد نیز شاهد فعالیت هشت سالن بودیم و گاهی نزدیک به ۲۰اجرا در این شهر در معرض دید تماشاگران قرار میگرفت.