«تصور‌» ‌‌مالیخولیایی

بعضی فیلم‌ها انگار نشانی از هنر و جغرافیای ایرانی ندارد. یعنی اگر بازیگر و زبان فارسی را از آنها حذف کنیم، اتفاق خاصی برای‌شان رخ نمی‌دهد؛ چراکه کارگردانان چنین آثاری که معمولا تجربه اولین اثر سینمایی‌‌شان را از سر می‌گذارنند، بیشتر از این‌که نگاه فرهنگی به جامعه پیرامون‌شان داشته‌باشند بر تجمل‌گرایی افراطی، همراه با ادا و اطوارهای اجرایی، سعی می‌کنند اثری به‌اصطلاح خاص بسازند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *