اولین بار نام گلستان جعفریان با یک کتاب پیش چشمم آمد، «همه سیزدهسالگیام» خاطراتی از یک اسیر آزادشده ایرانی، بعدها نوشتههایش در کتاب «روزهای بیآیینه» چشمانم را به تماشای عشق نشاند و اکنون در کتاب «پاییز آمد» یک بار دیگر من را پای عشقی کشاند که در پاییز شکل گرفت.