مصاحبه با رضا عطاران

«هر چه قدر که در زندگی پیش می‌روم احساس می‌کنم هر اندازه ازخودگذشتگی بیشتر باشد، تو بتوانی مسایلی را که به نظرت چیزهای خوبی نیست، تحمل کنی، هم خودت از زندگی بیشتر لذت می‌بری و هم اطرافیان و خانواده‌ات از زندگی در کنار تو خوشحال و راضی‌اند. پول چیز خوبی است اما به خوشبختی ربطی ندارد و به تنهایی نمی‌تواند ضامن خوشبختی خانواده باشد. قصه خوشبختی ما هم، این چنین بود.»

علاقه به موسیقی

هر کس که کار‌های عطاران را دنبال می‌کند می‌داند که او به موسیقی و خوانندگی هم علاقه دارد. صدایی که پر از صمیمیت است و خیلی خوب می‌‌توانی با آن ارتباط برقرار کنی. از او در مورد علاقه‌اش به موسیقی می‌پرسم که درجواب می‌گوید: «کارهایی که در زمینه موسیقی انجام داده‌ام را نمی‌توان به حساب دانش موسیقی من گذاشت، بلکه شاید می‌‌توان علاقه‌ام به موسیقی را دلیل این کارها دانست. در آن زمان که خوانده‌ام، احساس کرده‌ام. چیزی که قرار است خوانده شود، خیلی به درجه کیفی صدا و درست خواندن مرتبط نیست و بیشتر احساس است که باید برانگیخته شود. مثل سریال «متهم گریخت» که با آقای مدرس خواندیم و یا ترانه «کوچه اقاقیا»، که خودم خیلی آن را دوست دارم. شما وقتی این ترانه‌ها را گوش می‌دهید، شاید صدای من خیلی فالش باشد، اما چون صمیمیت در کار دیده می‌شود، کسی احساس نمی‌کند که دارد صدای بدی می‌شنود.»

برچسب‌ها: رضا عطاران, فریده فرامرزی