یکی از مشکلات خوانندگان حرفهای رمان ایرانی، محدود بودن مضمونها و نبود تنوع در گونههای داستانی است. بسیاری از رماننویسان ایرانی بخصوص در دهههای اخیر، ترجیح دادهاند مضمونهای ساده و داستانهای آپارتمانی و شهری را سوژه داستانهای خود کنند و همین امر باعث شده است خوانندگانی که دنبال ژانرهای مختلف داستانی هستند، مجبور شوند سراغ داستاننویسان خارجی بروند.