روایت دستاول از زندگی در غزه
مردم غزه نزدیک به یکسال است که در بدترین شرایط زندگی میکنند، بعد از طوفانالاقصی در هفت اکتبر سال گذشته […]
مردم غزه نزدیک به یکسال است که در بدترین شرایط زندگی میکنند، بعد از طوفانالاقصی در هفت اکتبر سال گذشته […]
نام آخرین کتابی که خواندهاید را یادتان است؟ یادتان هست که تاکنون چندبار به جای صحبت با دوستان و افراد
روایت داستانی زندگی شهدای مدافع حرم را میتوان بخش تازهای از تولیدات ادبیات پایداری کشور دانست که اتفاقا در سالهای
حسین نمازی با ساخت فیلم «شادروان» توانست در میان منتقدان و اهالی سینما خود را بهعنوان کارگردانی معرفی کند که
پس ازدوم خرداد۱۳۷۶و برآمدن غوغای شبهروشنفکری و بهاصطلاح اصلاحطلبی که درواقع زیرسؤالبردن آرمانها و ارزشهای انقلاب وحضرت امام(ره)رانشانه رفته بود،میزگرد
در سال ۶۱ و در عملیات فتح المبین، در شرایطی که نیروهای عراقی تیپ امام حسین (ع) اصفهان را محاصره
جشن هفدهم ربیع الاول میلاد نورانی پیامبر اکرم(ص) و حضرت امام صادق (ع) در مجموعه تفریحی ورزشی توچال برگزار شد.
چگونه یک جریان خاص از دهه ۶۰، سینما را از مردمی بودن خارج کرد و در روندی تکاملی، امروز عامل
مستند ۱۰۰ ثانیهای «مادر» با وجود زمان کوتاه خود، عمق احساسات و روایت قدرتمندی را به تصویر میکشد که توانسته
در دنیای سینما هر کارگردانی فارغ از آنچه اثری که میسازد در چه گونهای جای میگیرد و چه هدفی را
محمود حکیمی ـ نویسنده ادبیات کودک و نوجوان و پژوهشگر ـ از دنیا رفت.
فیلم سینمایی «در آغوش درخت» از میان سه نامزد نهایی، با اکثریت آرا به عنوان نماینده سینمای ایران به آکادمی
زندهیاد محمود حکیمی، نویسنده و پژوهشگر تاریخ اسلام و از پیشکسوتان ادبیات دینی کشور بود که بهتازگی ستاره عمر این
باوجود آنکه وحدت مسلمانان یک امر راهبردی درنظام اسلامی محسوب میشود، اما تاکنون آثار فرهنگی و هنری قابل توجه و
ایتالیا بهعنوان پایتخت دین مسیحیت و رویکردهای فرهنگی و هنری آن همواره برای مسیحیان در سراسر دنیا اهمیت ویژهای دارد.